Ομάδα στη Λίμνη Αγουλινίτσας 1958

 

 

Η ιστορία της απεικονιστικής μεθόδου, από την Camera Obscura του Ντα Βίντσι, τη δαγγεροτυπία του Δαγγέρ (1829), τη φωτογραφία του Χέρσχολ (1839), τη ζελατίνη του Μάντοξ (1871), το πρώτο φιλμ του Ήστμαν (1884), τη μαζική διάδοση της Κόντακ, το φλας μαγνησίου, το φακό του Καρλ Τζάϊς, την ακρίβεια της Ολύμπους και την ταχύτητα της Κάνον, για να εκφυλιστεί στις ψηφιακές προχειράτζες των κινητών, αφού όμως παρεμβλήθηκε ο πανταχού παρών Νίκος Παπαδόπουλος (Τσιμινής) με τη θρυλλική του Λάϊκα (Leica) Γερμανίας! Στο Νίκο και στην αλαφριά 35αρα μηχανή του, πολύ διαδεδομένη στην Ευρώπη πριν και μετά τον πόλεμο, χρωστάει αυτήν εδώ τη στραπατσαρισμένη κόπια (1959;) η νεώτερη ιστορία του χωριού. Οι «Χαραλαμπίτες» χαλαροί αλλά αποφασισμένοι, λίγο πριν τον αγώνα με τούς «Νικολαΐτες», στον τελικό των αιωνίων, στο ξέσκεπο γήπεδο του γιαλού! Όρθιοι (από αριστερά) Δημήτρης Κορύζης (φαίνεται ο μισός), Θανάσης Παπαδογιαννόπουλος, Στέλιος Γκούμας, Στάθης Αναστόπουλος, Νίκος Παπανδρινόπουλος και Γιώργος Ξυνής (γκολκήπερ). Καθιστοί Γιώργης Πρίτζιπας, Τάκης Μανώλης, Θοδωράκης Ξυπολιάς και Χρίστος Αναστόπουλος. Η ασώματος κεφαλή κάτω δεξιά, ανήκει στο Γιάννη Ν. Μερτζάνη, που αργότερα έκανε μεγάλη καριέρα στον «Αλφειό».